Belontia signata
Nazwa angielska:
  • Ceylonese combtail
  • Nazwa polska:
  • Beloncja cejlońska
  • Podział geograficzny:
  • Azja
  • Podział systematyczny:
  • Belontiidae /beloncjowate/
  • Polskie synonimy:
  • Łacińskie synonimy:
  • Polyacanthus signatus, Macropodus signatus
  • (Günther, 1861)
    Pochodzenie: Azja, Sri Lanka dorzecze Kelani i Kalu, gdzie zasiedla wolno płynące, płytkie i przejrzyste wody o piaszczystym lub żwirowym podłożem.
    Wielkość: do 18 cm długości.
    Akwarium: Minimum 80 cm długości, po bokach i z tyłu gęsto obsadzone roślinnością. Podłoże ze żwiru lub piasku, dekoracje w postaci korzeni, łupin orzecha kokosowego, kamiennych grot itp. tworzących kryjówki. Jasne oświetlenie. Woda miękka do twardej o temperaturze 24-28°C i pH 6,0-8,0.
    Charakterystyka: Młode ryby które żyją w grupach po 3-5 osobników są spokojne i nie atakują współmieszkańców akwarium. Starsze osobniki (szczególnie samce) są często kłótliwe i zadziorne, wiodąc samotny tryb życia. Zachowanie tego gatunku jest często zmienne i zależy od warunków panujących w akwarium oraz indywidualnego charakteru poszczególnych osobników. W okresie rozrodu para broni terytorium lęgowego.
    Opis: Ciało koloru brązowego (w części brzusznej jasne, ciemniejące w kierunku grzbietu) proporcjonalnie zbudowane z wydatnymi płetwami: grzbietową i odbytową. Dolna część tęczówki oka błękitna. W tylnej części płetwy grzbietowej ciemna, owalna plama. Płetwa grzbietowa u samców bardziej wydłużona w porównaniu do samic.
    Rozmnażanie: Akwarium tarliskowe napełnione wodą do wysokości 15-20 cm, wyposażone w 1-2 kryjówki, służące samicy jako schronienie. Doskonałą stymulacją do tarła jest dolanie świeżej wody i podniesienie jej temperatury do około 28°C. Ikra składana jest pod liśćmi roślin. Tarlaki zbierają pływającą ikrę do pyska, gdzie przy pomocy specjalnej wydzieliny jest sklejana w grudki co ułatwia późniejszą opiekę nad ikrą. Beloncja cejlońska nie buduje pienistego gniazda jak wiele innych spokrewnionych z nią gatunków ryb. Po sześciu dniach od tarła narybek rozpoczyna samodzielne pływanie, należy wtedy niezwłocznie rozpocząć podawanie najdrobniejszego pokarmu (naupliusy artemii, sproszkowany pokarm dla narybku).
    Pokarm: Pokarmy sztuczne pochodzenia zwierzęcego i roślinnego, żywe i mrożone larwy owadów.

    Galeria
    (kliknij obrazek żeby powiększyć)