Hyphessobrycon flammeus
Nazwa angielska:
  • Flame tetra
  • Nazwa polska:
  • Bystrzyk czerwony
  • Podział geograficzny:
  • Ameryka Południowa
  • Podział systematyczny:
  • Characidae /kąsaczowate/
  • Polskie synonimy:
  • Łacińskie synonimy:
  • (Myers, 1924).
    Pochodzenie: Ameryka Południowa, Brazylia – okolice Rio de Janeiro.
    Wielkość: Do 4 cm długości.
    Akwarium: Minimum 50 cm długości, miejscami gęsto obsadzone roślinami – także pływającymi rozpraszającymi oświetlenie. W środku pozostawiona wolna przestrzeń do pływania. Ciemne podłoże, dekoracje w postaci korzeni i łupin orzecha kokosowego. Woda miękka do twardej, regularnie częściowo podmieniania, filtrowana przez torf o temperaturze 22-28°C i pH 6,0-7,5.
    Charakterystyka: Łatwa w hodowli, polecana początkującym akwarystom rybka. Łagodnie usposobiona, idealna jako obsada akwarium towarzyskiego. Żwawa i chętnie pływająca. Najlepiej hodować w małym stadku lub ławicy. Zdarza się że pojedyncze osobniki są nieco terytorialne.
    Opis: Pełna krasę prezentuje przy zapewnieniu dobrych warunków hodowli (miękka i lekko kwaśna woda) i przy niezbyt jaskrawym oświetleniu. Podstawowe ubarwienie beżowo-szare, w przedniej części połyskujące żółtawo, z tyłu krwisto czerwone. Czerwonawe są również płetwy z wyjątkiem tłuszczowej i piersiowych. Samiec smuklejszy i nieco mniejszy od samicy, która jest też pełniejsza w partii brzusznej. Płetwa odbytowa samców intensywnie czerwona z czarną krawędzią, samic bledsza, wpadająca w żółć bez czarnej krawędzi.
    Rozmnażanie: Niezbyt trudne. W niewielkim akwarium tarliskowym (10-15 litrów) należy umieścić parę tarlaków. Na dno konieczny jest ruszt ikrowy albo gruboziarnisty żwir zabezpieczający ikrę przed zjadaniem przez tarlaki. Jak w przypadku innych kąsaczowatych duże znaczenie mają parametry fizyko-chemiczne wody. Powinna być bardzo czysta, mieć bardzo niską twardość węglanową, pH 7,0 i temp. około 26°C. Po tarle tarlaki należy usunąć z akwarium. Młode które 4-5 dni po tarle już pływają powinny być początkowo karmione najdrobniejszym pokarmem żywym (pierwotniaki, naupliusy artemii).
    Pokarm: Wszystkożerna – sztuczne pokarmy w płatkach, drobne pochodzenia zwierzęcego (oczlik, dafnia, larwy komarów).

    Galeria
    (kliknij obrazek żeby powiększyć)