Macropodus opercularis
Nazwa angielska:
  • Paradise fish
  • Nazwa polska:
  • Wielkopłetw wspaniały
  • Podział geograficzny:
  • Azja
  • Podział systematyczny:
  • Macropodusinae
  • Polskie synonimy:
  • Łacińskie synonimy:
  • Labrus opercularis, Macropodus ctenopsoides
  • (Linnaeus, 1758).
    Pochodzenie: Azja południowo-wschodnia: Chiny, Tajwan, Wietnam, Archipelag Malajski, Korea; zasiedla płytkie stojące wody takie jak np. pola ryżowe, bagna, kanały nawodniające.
    Wielkość: samce do 10 cm, samice do 7 cm.
    Akwarium: Minimum 60 cm długości, po bokach i z tyłu posadzone rośliny tworzące gąszcz. Podłoże ze żwiru lub piasku, dekoracje w postaci korzeni, łupin orzecha kokosowego, kamiennych grot itp. Wielkopłetw wspaniały jest bardzo tolerancyjny, jeśli chodzi o właściwości fizyko-chemiczne wody, niemniej jej parametry powinny się zawierać w przedziale: temperatura 16-26°C, pH 6,0-8,0.
    Charakterystyka: Legenda akwarystyki, jeden z pierwszych gatunków hodowanych w akwariach już w XIX wieku. Swoja popularność zawdzięczał i zawdzięcza niepospolitej urodzie i łatwości hodowli. Latem można go hodować również w oczku wodnym na wolnym powietrzu. Młode ryby są łagodne, wraz z wiekiem stają się agresywne i napastliwe w stosunku do przedstawicieli własnego i innych gatunków. W zbyt małym lub niewłaściwie urządzonym akwarium może to prowadzić do strat w obsadzie akwarium. W zależności od wielkości akwarium hodować je można w mniejszej lub większej grupce trzech i więcej egzemplarzy, zawsze z przewaga ilościową samic na samcami.
    Opis: Ciało wydłużone, bocznie spłaszczone. Podstawowe ubarwienie beżowo-błękitne, na bokach czerwone pionowe pasy. Płetwy: grzbietowa, ogonowa i odbytowa wydłużone i “obfite”, koloru czerwonego. Samica jest zwykle mniejsza, posiada mniejszą płetwę ogonową i jest pełniejsza w partii brzusznej.
    Rozmnażanie: Łatwe. Akwarium tarliskowe napełnione wodą do wysokości 15-20 cm, wyposażone w 1-2 kryjówki, służące samicy jako schronienie przed wyjątkową w czasie zalotów napastliwością samca. Wskazane jest też umieszczenie roślin pływających (np. wgłębki) pomocnych samcowi przy budowie pienistego gniazda. Doskonałą stymulacją do tarła jest dolanie świeżej wody i podniesienie jej temperatury do 26-28°C. Efektowne tarło odbywa się pod wcześniej przygotowanym przez samca pienistym gnieździe. Ikra jest umieszczana przez samca w pienistym gnieździe, który też sprawuje opiekę nad nią a później nad larwami. Po tarle samice należy natychmiast odłowić. Gdy narybek rozpocznie samodzielne pływanie należy go karmić w początkowym okresie najdrobniejszym pokarmem w postaci pierwotniaków a później larwami solowca. W tym też czasie należ usunąć samca z akwarium tarliskowego, który stanowi zagrożenie dla narybku.
    Pokarm: Pokarmy sztuczne pochodzenia zwierzęcego i roślinnego, żywe i mrożone larwy owadów.

    Galeria
    (kliknij obrazek żeby powiększyć)